การจำลองระดับน้ำท่วมด้วยข้อมูลแบบจำลองความสูงเชิงเลขจากการบินถ่ายด้วยระบบอากาศยานไร้คนขับ: กรณีศึกษา อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การจำลองระดับน้ำท่วมด้วยข้อมูลแบบจำลองความสูงเชิงเลขจากการบินถ่ายด้วยระบบอากาศยานไร้คนขับ : กรณีศึกษา อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน มีวัตถุประสงค์ในการศึกษา คือ 1) เพื่อสร้างข้อมูลแบบจำลองความสูงเชิงเลข (Digital Elevation Model : DEM) จากการบินถ่ายด้วยระบบอากาศยานไร้คนขับ (Unmanned Aerial Vehicle System : UAVs) และ 2) เพื่อจำลองระดับน้ำท่วมจากข้อมูลแบบจำลองความสูงเชิงเลข (DEM) จากการบินถ่ายด้วยระบบอากาศยานไร้คนขับ ดำเนินการศึกษาโดยการสำรวจสภาพพื้นที่อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน ด้วยระบบอากาศยานไร้คนขับ (UAVs) ร่วมกับการรังวัดพิกัดด้วยระบบดาวเทียม GNSS แบบ Post-Processing Kinematic (PPK) เพื่อสร้างภาพถ่ายออร์โท ซึ่งเป็นภาพถ่ายทางอากาศ (Orthophoto) ด้วยกระบวนการทางโฟโตแกรมเมตรี ที่มีความละเอียดของจุดภาพ 10 เซนติเมตร โดยมีความคลาดเคลื่อนทางราบในแนวแกน X อยู่ที่ 5.0 เซนติเมตร มีความคลาดเคลื่อนทางราบในแนวแกน Y อยู่ที่ 7.8 เซนติเมตร และความคลาดเคลื่อนในทางดิ่งแนวแกน Z อยู่ที่ 14.3 เซนติเมตร ข้อมูลดังกล่าวได้ถูกนำมาใช้ในการสร้างข้อมูลเส้นชั้นความสูง (contour line) เพื่อนำมาใช้ในการจำลองระดับน้ำท่วมในพื้นที่ศึกษา โดยการศึกษาครั้งนี้ได้ใช้พื้นที่ประสบภัยน้ำท่วมรุนแรงที่สุดในปี 2549 เป็นเกณฑ์ในการจำลองสถานการณ์น้ำท่วม ผลการศึกษาพบว่าเมื่อมีระดับน้ำท่วมสูง 5 เมตร จะมีพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบทั้งสิ้นประมาณ 7,710 ไร่ เมื่อเปรียบเทียบกับข้อมูลการใช้ประโยชน์ที่ดินพบว่ามีพื้นที่ที่ได้รับผลกระทบสูงที่สุด 3 อันดับแรก คือ พื้นที่นาข้าว รองลงมา คือ พื้นที่หมู่บ้าน และพื้นที่แหล่งน้ำตามธรรมชาติ คิดเป็นร้อยละ 54.06 22.27 และ 8.84 ของพื้นที่ทั้งหมด ตามลำดับ
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) licence, unless otherwise stated. Please read our Policies page for more information...
เอกสารอ้างอิง
ศูนย์อำนวยการบรรเทาสาธารณภัย กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. “ย้อนสถิติ 5 ปีไทยเสียหายจาก “น้ำท่วม” เท่าไร,” https://workpointnews.com/2019/09/09/flood-11/ (วันที่เข้าถึง 1 มิถุนายน 2565)
E. Parizi, S. Khojeh, S. M. Hosseini and Y. J. Moghadam, “Application of Unmanned Aerial Vehicle DEM in Flood Modeling and Comparison with Global DEMs: Case Study of Atrak River Basin, Iran,” Journal of Environmental Management, Vol. 317, pp. 1-14. 2022.
S. Bilasco, G. Hognogi, S. Rosca, A. Pop, V. Iuliu, I. Fodorean, A. Marian-Potra and P. Sestras, “Flash Flood Risk Assessment and Mitigation in Digital-Era Governance Using Unmanned Aerial Vehicle and GIS Spatial Analyses Case Study: Small River Basins,” Remote Sensing, Vol. 14, No. 10, 2022.
K. Trepekli, T. Balstrom, T. Friborg, B. Fog, A. N. Allotey, R. Y. Kofie, and L. Moller-Jensen, “UAV-borne, LiDAR-based elevation modelling: a method for improving local-scale urban flood risk assessment,” Natural Hazards, Vol. 113, No. 1, pp. 423-451. 2022. DOI: 10.10 07/s11069-022-05308-9.
K. Xu, J. Fang, Y. Fang, Q. Sun, C. Wu, and M. Liu, “The Importance of Digital Elevation Model Selection in Flood Simulation and a Proposed Method to Reduce DEM Errors: A Case Study in Shanghai,” International Journal of Disaster Risk Science, vol. 12, no. 6, pp. 890-902. 2021. DOI: 10.1007/s13753-021-00377-z.
M. Karamouz and F. F. Mahani, “DEM Uncertainty Based Coastal Flood Inundation Modeling Considering Water Quality Impacts,” Water Resources Management, vol. 35, no. 10, pp. 3083-3103. 2021
สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน). “รายงานผลการดำเนินงานด้าน Geospatial Big Data ของสำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน) : สทอภ..” gistda.or.th. https://flood.gistda.or.th (วันที่เข้าถึง 1 มกราคม 2565)
สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ (องค์การมหาชน). “มาตรฐานข้อกำหนดข้อมูลภูมิสารสนเทศพื้นฐาน (FGDS) ชั้นข้อมูลการใช้ประโยชน์ที่ดิน.” ngis.go.th. https://ngis.go.th/wp-content/uploads/2017/10/10_FGDS_4.1.pdf (วันที่เข้าถึง 1 มกราคม 2565)
ไพศาล สันติธรรมนนท์, ภาณุ อุทัยศรี และ ธีระภัทร ชื่นชม, “สนามทดสอบการทำแผนที่ด้วยอากาศยานไร้คนขับ,” กรุงเทพฯ: คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554.
ASPRS. ASPRS Accuracy Standards for Large-Scale Maps, March, 1990.
