การพัฒนาองค์การสู่องค์การแห่งการเรียนรู้ กรณีศึกษากรมสรรพาวุธทหารอากาศ กองบัญชาการสนับสนุนทหารอากาศ ที่ตั้งพื้นที่ดอนเมือง
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับของลักษณะองค์การแห่งการเรีียนรู้ของกรมสรรพาวุธทหารอากาศ กองบััญชาการสนับสนุนทหารอากาศ พร้้อมทั้งปัญหาอุุปสรรคและแนวทางในการพัฒนาไปสู่องค์การแห่งการเรียนรู้ โดยใช้แนวคิดองค์การแห่งการเรียนรู้ของ Michael J. Marquardt เป็นกรอบในการศึกษา ซึ่งแนวคิดนี้แบ่งลักษณะขององค์การแห่งการเรียนรู้ ออกเป็นองค์ประกอบย่อย 5 ระบบด้วยกัน คือ ระบบย่อยด้านการเรียนรู้ ระบบย่อยด้านองค์การระบบย่อยด้านคน ระบบย่อยด้านความรู้ และระบบย่อยด้านเทคโนโลยี ประชากรในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ข้าราชการชั้นสัญญาบัตรและข้าราชการชั้นประทวนของกรมสรรพาวุธทหารอากาศ กองบัญชาการสนับสนุนทหารอากาศเฉพาะหน่วยที่ตั้งดอนเมือง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม แล้วทำการวิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสอบถามด้วยวิธีการทางสถิติ โดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (one way ANOVA) ผลการศึกษาและวิเคราะห์ข้อมูลพบว่า กรมสรรพาวุธทหารอากาศ กองบัญชาการสนับสนุนทหารอากาศ มีลักษณะขององค์การแห่งการเรียนรู้ โดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง แต่เมื่อแยกเป็นระบบย่อยแล้ว พบว่า ระบบย่อยด้านการเรียนรู้อยู่ในระดับมาก และระบบย่อยที่เหลืออีก 4 ระบบ คือ ระบบย่อยด้านองค์การ ระบบย่อยด้านคน ระบบย่อยด้านความรู้ และระบบย่อยด้านเทคโนโลยีอยู่ในระดับปานกลาง ปัญหาอุปสรรคในการพัฒนาไปสู่่องค์การแห่งการเรียนรู้ ได้แก่ บุคลากรขาดความตั้งใจในการที่จะทำงานร่วมกัน ผู้นำไม่ได้ให้การสนับสนุนอย่างจริงจัง องค์การขาดบรรยากาศที่ส่งเสริมการเรียนรู้ และขาดความพร้อมทางด้านเทคโนโลยีสารสนเทศแนวทางในการพัฒนาองค์การไปสู่องค์การแห่งการเรียนรู้ ได้แก่ การสร้างวิสัยทัศน์ร่วมกัน การให้ความรู้ และให้ทราบถึงความสำคัญของการเป็นองค์การแห่งการเรียนรู้สร้างบรรยากาศที่ส่งเสริมการเรียนรู้ให้เกิดขึ้นในองค์การ ผู้นำต้องให้การสนับสนุนเพิ่มมากขึ้นและการจัดหาอุปกรณ์ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศให้เพียงพอและเหมาะสมในทุกหน่่วยงาน
Downloads
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Journal of TCI is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) licence, unless otherwise stated. Please read our Policies page for more information...
เอกสารอ้างอิง
พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยกฎเกณฑ์และวิธีการบริหารจัดการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546.
Henttonen, K., Kianto, A., & Ritala, P. Knowledge sharing and individual work performance: an empirical study of a public sector organisation. Journal of Knowledge Management 2016, 20(4), 749-768.
Nonaka, Ikujiro; Takeuchi, Hirotaka (1995). The knowledge creating company: how Japanese companies create the dynamics of innovation, New York: Oxford University Press 1995, 284, ISBN 978-0-19-509269-1.
Office of the National Economic and Social Development Board Economic and Social (2017). Development Plan National Issue 12 (2017-2021). Bangkok.
Marquardt,J.& Boydell, T.The Learning Company : A strategy for sustainable
Marquardt,J. and Reynold, A. The Global Learning Organization.New York : Irwin 1994.
Pedler, M., Burgoyne, J.& Boydell, T. The Learning Company : A strategy for sustainable development. Maidenhead: Mc Graw–Hill, 1991.
Senge P.M. The FifthCompany : The art and practice of the learning organization. New York : Doubleday 1990.
จำเรียง ชัยวัฒน์ และ เบญจมาศ อ่ำพันธุ์. วินัย 5 ประการ พื้นฐานองค์การเรีียนรู้. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุุงเทพมหานคร : เอ็กซเปอร์เน็ท, 2540.
กีรติ ยศยิ่งยง. การจัดการความรู้ในองค์การและกรณีศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุุงเทพมหานคร : มิสเตอร์ก๊อปปี้, 2549.
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. ยอดกลยุทธ์การบริหารสำหรับองค์การยุคใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุุงเทพมหานคร : บริษัท ด่านสุทธาการพิมพ์ จำกัด, 2544.
ทศพร ศิริสัมพันธ์. ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการบริหารราชการแนวใหม่. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ, 2549.
ประพนธ์ ผาสุกยืด. การจัดการความรู้ KM ฉบับขับเคลื่อน LO. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์ใยไหม, 2549.
ปรารถนา บุญเรืองเลอศักดิ์. การพัฒนาข้าราชการด้วยแนวคิดองค์การแห่งการเรียนรู้ : ศึกษากรณีสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ภาควิชารัฐประศาสนศาสตร์ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545.
วีรวุธ มาฆะศิรานนท์. การพัฒนาองค์การแห่งการเรียนรู้. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุุงเทพมหานคร : ธรรกมลการพิมพ์, 2550.